تبلیغات
مجله پایداری سرو سرخ ((کانون دانش آموختگان ادبیات پایداری فارس)) - گونه ای از نوستالژی عارفانه در مثنوی «مرداب ها و آب ها» حسن حسینی
مکان تبلیغات متنی شما
درباره ما
آخرین مطالب
لینکستان
آمار سایت
 
مکان تبلیغات شما مکان تبلیغات شما Create your flash banner online in 5 step

  2 : ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی (زبان و ادبیات فارسی) بهار 1390; 7(22):31-55.
 
گونه ای از نوستالژی عارفانه در مثنوی «مرداب ها و آب ها»
 
حجازی بهجت السادات*,كریمی اكبر
 
* دانشگاه شهید باهنر كرمان
 
 

یكی از جریان های شعری پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مربوط به دوران پایان دفاع مقدس است كه با فروكش كردن زبانه های آتش جنگ، شعر حال و هوای خاصی، متفاوت با فضای شعری دوران نبرد و ستیز با دشمن، می یابد. تداعی خاطرات گذشته و ذكر ارزش های فراموش شده برای روشنگری افكار عموم، شاخه ای جدید از «نوستالژی عارفانه» را می آفریند كه در ادبیات پیشینه ای نداشته است. این رویكرد تازه از نظر تغییر در عناصر برون متنی، در شمار شعر متعهد قرار می گیرد كه در آن تجزیه و تحلیل در نشانه های معنایی نسبت به عناصر درون متنی برتری می یابد. حزن و اندوه ناشی از یادآوری لحظه های شور و رشادت و از خودگذشتگی های حماسه آفرینان دفاع مقدس، حسرت جاماندن از کاروان شهیدان و دغدغه کم رنگ شدن ارزش ها و سودجویی فرصت طلبان بی درد، از مهم ترین نشانه های معنایی است كه در سروده های این دوره نمود و برجستگی می یابد و در نهایت منجر به ظهور گونه ای خاص از نوستالژی ادبی می شود. مثنوی «فصلی از منظومه مرداب ها و آب ها» سروده شاعر دلسوخته، سیدحسن حسینی از همین گونه شعرهاست. در این جستار برآنیم تا با زدن نقبی به دنیای ذهن شاعر، نقدگونه ای بر آن داشته باشیم.

 
كلید واژه: شعر معاصر، نوستالژی عارفانه، حسن حسینی، مرداب ها و آب ها، معناگرایی
 
 

 نسخه قابل چاپ





ن : علی رضا کریمی
ت : یکشنبه 1 مرداد 1391
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
صفحات
نویسندگان
آرشیو مطالب
برچسب ها
امكانات جانبی